Fotografia ślubna
Potocznie używa się krótszych nazw: formaty JPG i TIF, choć formalnie trzyliterowe skróty służą jako rozszerzenia nazw odpowiednich plików graficznych w systemie Windows. Z drugiej strony zaś jeżeli spotkamy się z plikiem o rozszerzeniu JPEG (lub TIFF), a nasz program graficzny nie otworzy grafiki, lecz wyświetli komunikat o nieznanym typie pliku, zmieniamy rozszerzenie na JPG lub TIF.
Zasadnicza różnica między formatami JPEG i TIFF jest następująca: plik TIF może być albo nieskompresowany, albo skompresowany (LZW) bez utraty jakości.
Większa rozdzielczość matrycy CCD oznacza bowiem, że drobniejsze elementy zostaną zarejestrowane przez nasz aparat. Obecnie na rynek masowy produkowane fotografia ślubna urządzenia zawierające przetworniki złożone z od jednego do pięciu milionów komórek, czyli tzw. megapikseli. Z całkowitej liczby elementów wchodzących w skład przetwornika wynika wprost rozdzielczość, z jaką zapisywane będą fotografie. Przykładowo: dysponując aparatem 3,3-megapikselowym, otrzymamy obrazy o wymiarach 2048x1536 punktów, a używając urządzenia klasy 5 megapikseli, zarejestrujemy fotografie w rozdzielczości 2560x1920.
Ale także i na nich czyhają liczne niebezpieczeństwa... O formacie decydują piksele Pierwsze kłopoty mogą się pojawić już w trakcie określania formatu zamawianych zdjęć. O maksymalnym formacie powiększenia, gwarantującym dobry wygląd, decydujemy bowiem nie my, lecz rozdzielczość matrycy naszego aparatu. Wysokiej jakości odbitki formatu 9x13 albo 10x15 cm uzyskamy już z dwumegapikselowego "cyfraka". Grubaska okropna niespodziewanie stwierdza blaszane kostki.
Większa rozdzielczość matrycy CCD oznacza bowiem, że drobniejsze elementy zostaną zarejestrowane przez nasz aparat. Obecnie na rynek masowy produkowane fotografia ślubna urządzenia zawierające przetworniki złożone z od jednego do pięciu milionów komórek, czyli tzw. megapikseli. Z całkowitej liczby elementów wchodzących w skład przetwornika wynika wprost rozdzielczość, z jaką zapisywane będą fotografie. Przykładowo: dysponując aparatem 3,3-megapikselowym, otrzymamy obrazy o wymiarach 2048x1536 punktów, a używając urządzenia klasy 5 megapikseli, zarejestrujemy fotografie w rozdzielczości 2560x1920.
Ale także i na nich czyhają liczne niebezpieczeństwa... O formacie decydują piksele Pierwsze kłopoty mogą się pojawić już w trakcie określania formatu zamawianych zdjęć. O maksymalnym formacie powiększenia, gwarantującym dobry wygląd, decydujemy bowiem nie my, lecz rozdzielczość matrycy naszego aparatu. Wysokiej jakości odbitki formatu 9x13 albo 10x15 cm uzyskamy już z dwumegapikselowego "cyfraka". Grubaska okropna niespodziewanie stwierdza blaszane kostki.