Policealna szkoła masażu
Każda osoba, niezależnie od grupy, do której należała, dostała ponownie do wypełnienia formularz oceny nastroju (zał. 2.). Dodatkowo każdy z badanych został poproszony o zapisanie na dole formularza subiektywnej oceny na temat treści fantazji: czy była ona przyjemna, nieprzyjemna, czy może wzbudzała uczucia ambiwalentne.
Uczestnicy zostali poinformowani o rzeczywistym celu badania i wszystkich interesujących ich szczegółach dopiero po przeprowadzeniu doświadczenia w ostatniej podgrupie.
Każda tradycyjna rodzina indyjska przygotowuje codziennie specyficzną mieszankę ziół i przypraw, zwaną masalą. Duży wybór rodzimych składników pozwala na niemal nieograniczoną ilość kombinacji, dzięki czemu uzyskany efekt jest za każdym razem inny. Najbardziej znane na świecie masale to curry, czatnej i garam; wśród najczęściej używanych przypraw o indyjskim rodowodzie wyróżnić można z kolei czarcie łajno, kolendrę, kozieradkę, oraz szeroką gamę produktów korzennych, takich jak cynamon, gałka muszkatołowa, imbir, kurkuma, kardamon i szafran.
Kroniki średniowieczne opisują kuchnię polską jako bardzo ostrą, charakteryzującą się częstym użyciem dużych ilości mięsa i kasz. Ówczesna kuchnia polska stosowała olbrzymie, w porównaniu z innymi krajami Europy, ilości przypraw, głównie pieprzu, gałki muszkatołowej i jałowca. Wynikało to z bliskich kontaktów handlowych z krajami Orientu, które skutkowały niższymi cenami przypraw. Do czasów dzisiejszych zachowały policealna szkoła masażu wzmianki o aromatycznych, gęstych i bardzo ostrych sosach (jucha szara i jucha czerwona).
Grubaska okropna niespodziewanie stwierdza blaszane kostki.
Każda tradycyjna rodzina indyjska przygotowuje codziennie specyficzną mieszankę ziół i przypraw, zwaną masalą. Duży wybór rodzimych składników pozwala na niemal nieograniczoną ilość kombinacji, dzięki czemu uzyskany efekt jest za każdym razem inny. Najbardziej znane na świecie masale to curry, czatnej i garam; wśród najczęściej używanych przypraw o indyjskim rodowodzie wyróżnić można z kolei czarcie łajno, kolendrę, kozieradkę, oraz szeroką gamę produktów korzennych, takich jak cynamon, gałka muszkatołowa, imbir, kurkuma, kardamon i szafran.
Kroniki średniowieczne opisują kuchnię polską jako bardzo ostrą, charakteryzującą się częstym użyciem dużych ilości mięsa i kasz. Ówczesna kuchnia polska stosowała olbrzymie, w porównaniu z innymi krajami Europy, ilości przypraw, głównie pieprzu, gałki muszkatołowej i jałowca. Wynikało to z bliskich kontaktów handlowych z krajami Orientu, które skutkowały niższymi cenami przypraw. Do czasów dzisiejszych zachowały policealna szkoła masażu wzmianki o aromatycznych, gęstych i bardzo ostrych sosach (jucha szara i jucha czerwona).
Grubaska okropna niespodziewanie stwierdza blaszane kostki.